Top

Majolica

Toen de majolicatechniek in de zestiende eeuw door Vlaamse immigranten in de Noordelijke Nederlanden werd geïntroduceerd, kende ons land een bloeiende nijverheid die werkzaam was in de loodglazuurtechniek. Sinds de late middeleeuwen gebruikten de bakkers van potten en vloertegels een brijachtig mengsel van looderts en klei. Tijdens het bakproces vormde zich bij een temperatuur van 950 graden een doorzichtig loodglazuur, die door toevoeging van metaaloxiden kon worden gekleurd.

Majolica is de naam voor keramiek wat bestaat uit gebrande klei met een bont gekleurde beschildering. Majolicategels zijn bedekt met een wit tinglazuur en zijn kenmerkend vanwege de heldere blauwe of felle kleuren.



 

De potten- en vloertegelindustrie had in Nederland een behoorlijke omvang. De bedrijven beschikten over grote ovens en over een behoorlijke vakkennis, grotendeels zelf verworven. Toen de Vlaamse pottenbakkers het tinglazuur introduceerden ter vervanging van het loodglazuur, zal deze overgang voor de ervaren Hollandse bakkers geen onoverkomelijke moeilijkheden hebben opgeleverd. Bij de majolicatechniek wordt tweemaal gebakken, eenmaal van klei naar steen en een tweede maal nadat de beschildering op de tegel is gezet. Majolica werd vooral toegepast voor gebruiksvoorwerpen en voor tegels.